วันที่ 7 สรุปค่าย วางแผนงานต่อเนื่อง ปาร์ตี้อำลา
แล้ววันสุดท้ายของค่ายก็มาถึง เริ่่มต้นด้วย กิจกรรม twitter ด้วยการให้แต่ละคน twitt ข้อความสั้นๆที่อยากส่งหาเพื่อนในค่าย ในกระดาษแผ่นเล็กๆ หลังจากที่สนิทสนมคุ้นเคย ร่วมชีวิตฝ่ามรสุมด้วยกันมาตลอดอาทิตย์ เรากะว่าจะเป็นการสื่อสารความรู้สึกสั้นๆเป็นกิจกรรมเปิดเล็กๆ ที่จะพาไปสู่การพูดคุยสรุปผลค่าย ปรากฏว่าพอเริ่มทำก็ติดลม สื่อสารกันไม่เลิก อยากเขียนความรู้สึกให้ทุกคน บรรยากาศวันอำลาใกล้มาถึงก็ยิ่งพาให้ความอึมครึมก่อตัวขึ้นเงียบๆ แบบไม่มีใครพูดกับใคร เหมือนมีก้อนอะไรบางอย่างมาจุกที่หน้าอก มีแต่คนมองหน้ากัน แล้วทำตาแดงๆ ตลอดภาคเช้า
พอสายๆ เราเขียนการประเมินค่ายเป็นสถานีย่อย 6 สถานี เพื่อให้น้องแบ่งเป็นกลุ่มย่อยๆแล้วเดินเขียนความรู้สึกที่มีต่อการทำงานด้านต่างๆของค่าย พอมีรายละเอียดจากการประเมินของน้องๆดังต่อไปนี้

• เพื่อนชาวค่าย
• วิทยากร
• กิจกรรม
• ชุมชนปางแดง / เชียงดาว
• อาหาร ที่พัก การจัดการ
• สสส



แล้วก็ถึงช่วงการพูดคุยสรุป
น้องแต่ละคนเห็นการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนในตนเอง ทั้งด้านความคิดที่เป็นระบบ มีโอกาสสำรวจความสามารถ ความรู้สึกนึกคิดของตน ความชอบ ความถนัดศักยภาพที่มีอยู่ในตัวเอง คิดเชื่อมโยงกับสภาพความเป็นจริงของสังคม ด้วยการมีประสบการณ์การไปเก็บข้อมูลลงพื้นที่ ใช้ชีวิตอยู่กับชาวบ้าน เกิดจิตอาสาต้องการทำงานที่มีคุณค่าเพื่อคนอื่น และ เกิดความสัมพันธ์เชิงเครือข่ายนักการละครรุ่นใหม่ ที่จะร่วมกันถ่ายทอดการทำงานให้แก่น้องๆที่เข้าร่วมโครงการในปีต่อไป


หลังจากนั้น พี่ก๋วยให้การบ้าน ให้ทุกคนทำงานเขียนคนละ 2 ชิ้น ในหัวข้อ “ เจ็ดวันที่ฉันเปลี่ยน “ และ “ เหลียวหลัง มองละคร “ เพื่อเป็นการประเมินความเปลี่ยนแปลง ระดับบุคคลที่เกิดขึ้นหลังจากค่ายครั้งนี้ กำนดส่งงานหลังค่าย 7 วัน




ตอนค่ำเป็นปาร์ตี้ อำลา แบบสนุกสนุกสุดเหวี่ยง
เปิดงานด้วย การแสดงแฟชั่นโชว์จากเหล่านายแบบนางแบบที่ไม่มีใครกล้าเชิญ ต่อด้วยการฉายมิวสิควิดีโอ”ลับเฉพาะ” ที่แสดง ถ่ายทำและตัดต่อ โดยสมาชิกค่าย ร้อนแรงรวดเร็วชนิดไฟลุกท่วม เครื่องตัดต่อ
ไฮไลท์ของงาน คือ การแสดงละคร แบบทุ่มสุดตัวจากพี่ๆมะขามป้อม เรื่อง ฟ้าทะลายโจรรรรรรรรรรรร
พอตกดึกบรรยากาศแห่งความซาบซึ้งก็มาถึงพร้อมกับลมหนาวแรกของปี เมื่อน้องๆ เรียกรวมพลใต้เกสต์เฮาส์ และ เปิดเผยความรู้สึกด้วยการพูดคุยใต้แสงเทียน และ ส่งความรักผ่านการกอด กันโดยทั่วถึง เมื่อนั้นความรู้สึกผูกพันในช่วงเวลาสั้นๆ ความงดงามของความสัมพันธ์ที่พวกเขาช่วยกันก่อก็กลายเป็น สายใยเส้นเล็กๆที่จะเกาะเกี่ยวพวกเขาไว้ด้วนกัน ในนาม เครือข่ายนักการละครสะท้อนปัญญา รุ่นที่ 1 นับตั้งแต่วันนี้.....



สรุปผลการดำเนินการ
การดำเนินกิจกรรมค่ายละครสะท้อนปัญญาต่อเนื่องในครั้งนี้ นับว่าประสบผลสำเร็จอย่างสูง เกินความคาดหมาย กล่าวคือ สามารถเพิ่มเติมเทคนิคการเป็นนักละครในเชิงลึกเพื่อพัฒนาศักยภาพด้านการละครให้แก่นักการละครหน้าใหม่ ทั้งยังสามารถพัฒนาความสัมพันธ์เชิงการสร้างเครือข่ายเพื่อผลักดันการทำงานร่วมกันอย่างมีเป้าหมายในการถ่ายทอดบทเรียน ประสบการณ์ของผู้เข้าร่วมโครงการในปีที่1 สู่ผู้เข้าร่วมโครงการในปีที่2 และ มุ่งขยายผลการทำงานไปยังสถาบันการศึกษาหรือชุมชนที่ตนเองสังกัดอยู่อย่างน่าพอใจ





ปัจจัยที่เอื้ออำนวยในความสำเร็จ (Key success factors)
1 ผู้เข้าร่วมค่ายที่มีประสบการณ์หลากหลายแต่มีเป้าหมายเดียวกัน ที่คัดเลือกจากคนที่มีความตั้งใจ ผ่านประสบการณ์การทำงานละครมาระดับหนึ่ง เกิดปัญหาและข้อสงสัยบางอย่างจากการทำงานที่ผ่านมา การมาค่ายครั้งนี้เป็นการนำพาข้อสงสัยเหล่าเพื่อมาหาคำตอบ มีเป้าหมายที่จะเรียนรู้ เปิดตัวเองเข้าสู่การร่วมกิจกรรมด้วยความสนใจจึงทำให้การดำเนินกิจกรรมราบรื่นและต่อยอด ลงลึกได้อย่างรวดเร็ว เป็นความตั้งใจของทีมวิทยากรที่นำเอาผู้เข้าร่วมที่หลากหลาย แตกต่างประสบการณ์มาร่วมเรียนรู้ด้วยกัน ได้แก่ นิสิตนักศึกษาจากโครงการละครสะท้อนปัญญา นักเรียนมัธยมปลายจากโครงการค่ายอัจฉริยภาพด้านการละคร นักกิจกรรมด้านชุมชนและอาสาสมัครนักกิจกรรมทางด้านพัฒนาสังคม จนทำให้เกิดการการแลกเปลี่ยนแนวความคิดและประสบการณ์การทำงานละครต่างรูปแบบจากกลุ่มหลากหลาย เป็นการเปิดพื้นที่ให้ยอมรับความคิดเห็นที่แตกต่าง เปิดมุมมองที่มีต่อละครให้กว้างขวางมากยิ่งขึ้น
2 วิทยากรที่เป็นผู้เชี่ยวชาญในเรื่องละครชุมชนเป็นอย่างดี มีประสบการณ์การทำงานที่ยาวนาน สามารถถ่ายทอดประสบการณ์บทเรียน ชี้จุดบกพร่อง เสนอแนะแนวทางการทำงานที่ถูกต้อง อีกทั้งเนื้อหาและรูปแบบเรื่องละครชุมชน เป็นเรื่องราวที่สร้างการเรียนรู้ที่ดี เหมาะสมกับวัยรุ่น คนหนุ่มสาวที่ต้องการแสวงหาความจริงในชีวิต การมีประสบการณ์กับความยากลำบากที่แตกต่างจากตัวเองที่เติบโตในเมือง ช่วยให้เยาวชนมองเห็นโลกจากความเป็นจริง สร้างจิตสำนึกอาสาสมัคร ต้องการทำงานที่ใช้ศักยภาพของตนเองเพื่อผู้อื่น
3 กิจกรรมมีการผสมผสานลักษณะการเรียนรู้ที่หลากหลาย ทั้งภาคทฤษฎี และการปฏิบัติ การแลกเปลี่ยนทักษะทางละคร สรุปพูดคุย ด้วยการสรุปการเรียนรู้ด้วยตัวเอง แบบสุนทรียสนทนา อีกทั้งกระบวนการเรียนรู้ที่ส่งเสริมการเรียนรู้ด้วยการค้นพบด้วยตัวเอง จากการลงมือทำผ่านประสบการณ์ ยิ่งทำให้เกิดการเรียนรู้็อย่างมีส่วนร่วมและมีความหมาย ส่งเสริมให้เห็นความสำคัญของการเรียนรู้นอกห้องเรียน ที่แตกต่างการเรียนในห้องเรียนของมหาวิทยาลัย หรือ การศึกษาในกระแสหลัก
4 บรรยากาศที่สวยงาม เป็นธรรมชาติของสถานที่ทำกิจกรรม ช่วยส่งเสริมการเรียนรู้ สร้างแรงบันดาลใจ ช่วยขัดเกลาจิตใจให้นิ่ง ช้า และ ชัดเจนมากยิ่งขึ้น ก่อให้เกิดสุนทรียภาพในการสร้างผลงานทางศิลปะ ช่วยเปิด “ สายตาศิลปิน” ที่มองเห็นความงามในความธรรมดา ความงามในชีวิตจริง ที่ไม่ถูกประดิษฐ์หรือผลิตซ้ำโดยสื่อมวลชนที่มีผลต่อพฤติกรรมการแสดงออกของเยาวชนเป็นอย่างมาก หรือ นโยบายการท่องเที่ยว ที่มักถูกขยายให้เกินงาม ด้วยการเรียนรู้อย่างมีสุนทรียภาพเช่นนี้ จะช่วยกล่อมเกลาจิตใจของเยาวชน ให้นำไปสู่ความดียิ่งขึ้นต่อไป อาจกล่าวได้ว่า ค่ายปฏิบัติการละครชุมชน ในครั้งนี้ อาจเป็น “ห้องเรียนทดลอง” ที่จะพาเยาวชน เข้าถึงความจริง ผ่านความงาม เพื่อความดี
ก็คงเป็นคำกล่าวที่ไม่เกินเลยจากความเป็นจริง.....มากเกินไป